Το σκηνικό
Η East Side Gallery: από τείχος συνόρων σε υπαίθρια γκαλερί
Τι είναι το ζωγραφισμένο τμήμα του Τείχους του Βερολίνου, πότε φιλοτεχνήθηκε και τι να προσέξετε, με βάση τη Wikipedia και τη σελίδα κράτησης.
Κράτησέ μου θέση ↗Γρήγορη απάντηση
Η East Side Gallery είναι ένα τμήμα 1.316 μ. του Τείχους του Βερολίνου στην Mühlenstraße, μεταξύ Ostbahnhof και της γέφυρας Oberbaum Bridge κατά μήκος του Spree, ζωγραφισμένο από καλλιτέχνες την άνοιξη του 1990 μετά το άνοιγμα των συνόρων. Είναι η θέα που διαφημίζει η σελίδα του κωμικού σκάφους και η περιήγηση πεζή είναι δωρεάν.
Η East Side Gallery με μια ματιά
| Στοιχείο | Πηγή | |
|---|---|---|
| Μήκος | 1.316 μ. | Wikipedia |
| Ζωγραφισμένο | Άνοιξη 1990 | Wikipedia |
| Τοποθεσία | Mühlenstraße, Friedrichshain-Kreuzberg | Wikipedia |
| Κατάσταση | Διατηρητέο μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς | Wikipedia |
Τι είναι
Η Wikipedia περιγράφει τη γκαλερί ως ένα απομεινάρι του Τείχους του Βερολίνου μήκους 1.316 μ., στην περιοχή Friedrichshain-Kreuzberg. Εκτείνεται κατά μήκος της Mühlenstraße, μεταξύ του Ostbahnhof και της γέφυρας Oberbaum Bridge, δίπλα στον ποταμό Spree. Το Τείχος χτίστηκε ως συνοριακή εγκατάσταση. Το άρθρο αναφέρει ότι ζωγραφίστηκε την άνοιξη του 1990, λίγο αφότου άνοιξε το Τείχος.
Οι καλλιτέχνες και οι πίνακες
Η Wikipedia αναφέρει δύο μετρήσεις, 118 καλλιτέχνες από 21 χώρες και 105 πίνακες, οπότε η ασφαλής περιγραφή είναι περισσότερα από εκατό έργα καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο. Ανάμεσα στα πιο γνωστά ξεχωρίζουν το «Θεέ μου, βοήθησέ με να επιβιώσω από αυτή την θανάσιμη αγάπη» του Ντμίτρι Βρούμπελ, που απεικονίζει τον Μπρέζνιεφ και τον Χόνεκερ να φιλιούνται και συνήθως αποκαλείται «Το Φιλί», και τα κεφάλια των Thierry Noir και Gerhard Lahr στο «Berlyn», το οποίο εμφανίζεται στο βίντεο κλιπ του τραγουδιού «One» των U2. Η σειρά των τοιχογραφιών είναι αριθμημένη στο άρθρο, κάτι που μπορεί να φανεί χρήσιμο όταν θέλετε να εντοπίσετε ένα συγκεκριμένο έργο.
Αποκατάσταση και προστασία
Ο χρόνος και οι επισκέπτες υπήρξαν σκληροί με τους πίνακες. Σύμφωνα με τη Wikipedia, περίπου τα δύο τρίτα είχαν υποστεί σοβαρές ζημιές, ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός ξεκίνησε εργασίες αποκατάστασης το 2000 και οι επεμβάσεις αποκατάστασης άρχισαν τον Μάιο του 2009, οπότε πολλές από τις τοιχογραφίες που βλέπετε σήμερα είναι αντίγραφα του 2009. Η γκαλερί είναι προστατευόμενο μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς και από την 1η Νοεμβρίου 2018 το Ίδρυμα του Τείχους του Βερολίνου είναι υπεύθυνο για τη δομική της συντήρηση. Κέρδισε ειδικό βραβείο το 2010 στον διαγωνισμό 365 Landmarks in the Land of Ideas.
Γιατί έχει σημασία δίπλα σε μια βραδιά κωμωδίας
Ένα κωμικό σκάφος στον Σπρέε αντικρίζει αυτό το τείχος, και ο συνδυασμός είναι ο λόγος που η βραδιά μοιάζει μοναδικά βερολινέζικη. Τα σύνορα που περνούσαν εδώ ήταν σύμβολο διχασμού· το ίδιο σημείο φιλοξενεί τώρα το γέλιο. Ούτε η σελίδα κρατήσεων ούτε αυτός ο οδηγός ισχυρίζονται ότι οι κωμικοί μιλούν γι' αυτό, αλλά το σκηνικό μιλά από μόνο του.
Περπατώντας το
Η γκαλερί βρίσκεται σε δημόσιο δρόμο και, σύμφωνα με τον καλλιτεχνικό σύλλογο, η Wikipedia αναφέρει περισσότερους από τρία εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως. Πηγαίνετε σε μια ήσυχη ώρα της ημέρας αν θέλετε να φωτογραφήσετε τις τοιχογραφίες χωρίς πλήθη, και φορέστε παπούτσια κατάλληλα για πεζοδρόμιο. Ο συνδυασμός της βόλτας με την απογευματινή παράσταση συνθέτει μια ολοκληρωμένη ημέρα στο Βερολίνο.
Τι να θυμάστε
Δεν είναι μουσείο και δεν έχει εισιτήριο εισόδου ούτε ωράριο. Είναι ένας δρόμος, και οι τοιχογραφίες του αλλάζουν με τον καιρό, τις αναστηλώσεις και το ενδιαφέρον των επισκεπτών. Αντιμετωπίστε τον ως το καλύτερο δωρεάν αξιοθέατο της περιοχής και, στη συνέχεια, κλείστε τη βάρκα για το κομμάτι της βραδιάς που ακολουθεί.
Ο τοίχος πίσω από το χρώμα
Η Wikipedia χρονολογεί την έναρξη των εργασιών στις 13 Αυγούστου 1961 και αναφέρει ότι το μήκος του φράχτη γύρω από το Δυτικό Βερολίνο ήταν περίπου 155 χλμ., με ένα δεύτερο, εσωτερικό φράχτη να προστίθεται τον Ιούνιο του 1962 περίπου 100 μ. βαθύτερα στο έδαφος της Ανατολικής Γερμανίας. Η κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας ανακοίνωσε στις 9 Νοεμβρίου 1989 ότι οι πολίτες της μπορούσαν να επισκεφθούν τη Δύση, και η κατεδάφιση ξεκίνησε στις 13 Ιουνίου 1990 και ολοκληρώθηκε το 1994. Η γκαλερί είναι επομένως ένα από τα λίγα μέρη όπου το ίδιο το μπετόν στέκει ακόμη, και το χρώμα του χρονολογείται από τις εβδομάδες μετά το άνοιγμα των συνόρων.
Μια σημείωση για το φιλί
Η τοιχογραφία που φωτογραφίζουν οι περισσότεροι επισκέπτες είναι το «My God, Help Me to Survive This Deadly Love» του Ντμίτρι Βρούμπελ, με αριθμό 25 στη λίστα της Wikipedia, η οποία απεικονίζει τον Μπρέζνιεφ και τον Χόνεκερ σε φιλί. Η Wikipedia αναφέρει και άλλα έργα των Μπόντο Σπερλίνγκ, Τιερί Νουάρ, Κιμ Πρίσου και Τζιμ Άβινγκτον, οπότε το τμήμα αυτό είναι ποικίλο και όχι ένας πίνακας που επαναλαμβάνεται. Αν θέλετε να δείτε περισσότερα από το διάσημο πάνελ, περπατήστε σε όλο του το μήκος και αναζητήστε τις αλλαγές στο ύφος.
Σχεδιασμός γύρω από αυτό
Επειδή η γκαλερί είναι ένας δρόμος, το περιβάλλον της έχει σημασία: το Ostbahnhof βρίσκεται στη μία άκρη και η γέφυρα Oberbaum στην άλλη, όπως περιγράφει την τοποθεσία η Wikipedia. Η σελίδα της κωμικής βόλτας με σκάφος αναφέρει τις θέες της γκαλερί από το νερό, και το μήνυμα επιβεβαίωσης περιέχει τις λεπτομέρειες συνάντησης, οπότε συνδυάστε τα δύο περπατώντας πρώτα και κλείνοντας την παράσταση για το βράδυ.
Συχνές ερωτήσεις
Πόσο μήκος έχει η East Side Gallery;
Η Wikipedia αναφέρει 1.316 μέτρα.
Πότε ζωγραφίστηκε;
Την άνοιξη του 1990, λίγο αφότου άνοιξε το Τείχος, σύμφωνα με τη Wikipedia.
Είναι δωρεάν η επίσκεψη;
Πρόκειται για έναν υπαίθριο χώρο σε δημόσιο δρόμο, επομένως δεν υπάρχει εισιτήριο για το ίδιο το τείχος.
Πηγές